ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΣυμβΕφΑθ 387/2026 Φοροδιαφυγή - Αντικατάσταση προσωρινής κράτησης με περιοριστικούς όρους - Αρχή της αναλογικότητας - Επαρκείς ενδείξεις ενοχής
Ανάρτηση: 18/04/2026
Αίτηση άρσης ή αντικατάστασης της προσωρινής κράτησης με περιοριστικούς όρους. Αξιολόγηση της νομιμότητας και της αναγκαιότητας διατήρησης του επαχθέστερου δικονομικού μέτρου υπό το πρίσμα της αρχής της αναλογικότητας και των συνταγματικών εγγυήσεων της προσωπικής ελευθερίας. Φύση της προσωρινής κράτησης συνιστά εξαιρετικό μέτρο δικονομικού καταναγκασμού. Η επιβολή και διατήρησή της επιτρέπεται μόνο όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής, συντρέχει κίνδυνος φυγής ή τέλεσης νέων εγκλημάτων, τα ηπιότερα μέτρα (περιοριστικοί όροι) δεν επαρκούν. Υποχρέωση ειδικής αιτιολογίας και ανάγκη βαθμιαίας κλιμάκωσης των μέτρων. Πραγματικά περιστατικά. Κατηγορούμενος διωκόμενος για κακουργηματική φοροδιαφυγή (μη απόδοση Φ.Π.Α. άνω των 100.000 ευρώ), ως νόμιμος εκπρόσωπος εταιρίας. Βασικά ευρήματα της φορολογικής αρχής. Ανυπαρξία πραγματικής έδρας της εταιρίας, μη επίδειξη λογιστικών βιβλίων και στοιχείων. Υποβολή ανακριβών δηλώσεων Φ.Π.Α. και μη απόδοση φόρου. Η αρχική επιβολή προσωρινής κράτησης στηρίχθηκε κυρίως στη μη εμφάνιση του κατηγορουμένου προς απολογία, στη συναγωγή σκοπού φυγής. Ισχυρισμοί του κατηγορουμένου. Ο αιτών προβάλλει ότι δεν έλαβε γνώση των κλήσεων λόγω εσφαλμένων επιδόσεων, είχε γνωστή και σταθερή κατοικία διαφορετική από τη δηλωθείσα, δεν είχε ουσιαστική διαχειριστική ιδιότητα (εικονική εμπλοκή), δεν φυγοδίκησε αλλά συνελήφθη ενώ συμμορφωνόταν σε άλλους περιοριστικούς όρους. Προσκομίζει αποδεικτικά στοιχεία που τεκμηριώνουν πραγματική κατοικία και προηγούμενη συμμόρφωση σε δικαστικές κλήσεις. Το Συμβούλιο κρίνει ότι οι ενδείξεις ενοχής παραμένουν ισχυρές, οι υπερασπιστικοί ισχυρισμοί δεν ανατρέπουν το αποδεικτικό υλικό στο παρόν στάδιο. Αντιθέτως, ως προς τον κίνδυνο φυγής τα νέα στοιχεία αποδυναμώνουν ουσιωδώς την αρχική κρίση, προκύπτει αμφιβολία ως προς τη γνώση των κλήσεων και διαπιστώνεται γενική συμμόρφωση του κατηγορουμένου σε άλλες διαδικασίες. Κρίσιμο θεωρήθηκε ότι συνελήφθη ενώ προσήλθε αυτοβούλως σε αστυνομική αρχή. Αρχή της αναλογικότητας. Το Συμβούλιο στάθμισε την καταλληλότητα του μέτρου της κράτησης, την προσφορότητα (εάν είναι το μόνο πρόσφορο μέσο) και την αναλογικότητα εν στενεί εννοία (αν η συνέχιση της κράτησης είναι δυσανάλογη). Το Συμβούλιο κατέληξει ότι δεν δικαιολογείται πλήρης άρση των μέτρων δικονομικού καταναγκασμού, λόγω ενδείξεων ενοχής, αλλά η προσωρινή κράτηση δεν είναι πλέον αναγκαία. Έκρινε επαρκείς τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της υποχρέωση περιοδικής εμφάνισης στο αστυνομικό τμήμα. Απέρριψε ως υπέρμετρο το μέτρο της ηλεκτρονικής επιτήρησης.